1

बृह॑स्पते॒ अति॒ यद् अ॒र्यो अर्हाद्॑ द्यु॒मद् वि॒भाति॒ क्रतु॑मज्॒ जने॑षु । यद् दी॒दयच्॒ छव॑स ऋतप्रजात॒ तद् अ॒स्मासु॒ द्रवि॑णं धेहि चि॒त्रम् ॥

bṛha̍spate̱ ati̱ yad a̱ryo arhā̍d dyu̱mad vi̱bhāti̱ kratu̍ma̱j jane̍ṣu । yad dī̱daya̱c chava̍sa ṛtaprajāta̱ tad a̱smāsu̱ dravi̍ṇaṃ dhehi ci̱tram ॥

Bṛhaspati, was über den Feind hinaus würdig, glänzend und voll Einsicht unter den Menschen erstrahlt, was durch Kraft leuchtet, du aus dem Ṛta Geborener -- diesen glänzenden Reichtum lege in uns.

Bṛhaspate: Bṛhaspati, Herr des Gebets; Guru (m. 8/1). Ati: über ... hinaus (avy.). Yat: was, welches (n. 1/1). Aryaḥ: Fremder, Feind (m. 5/1). Arhāt: würdig, gebührend (n. 5/1). Dyumat: glänzend, strahlend (n. 1/1). Vibhāti: erstrahlen (laṭ III/1). Kratumat: voll Einsicht, voll Tatkraft (n. 1/1). Janeṣu: Mensch, Volk (m. 7/3). Yat: was, welches (n. 1/1). Dīdayat: leuchten, scheinen (leṭ III/1). Śavasā: Kraft, Stärke (n. 3/1). Ṛtaprajāta: aus dem Ṛta (der Weltordnung) geboren (m. 8/1). Tat: dieses (n. 2/1). Asmāsu: wir (7/3). Draviṇam: Reichtum, Gut (n. 2/1). Dhehi: setzen, legen, verleihen (loṭ II/1). Citram: glänzend, wunderbar (n. 2/1).

Ṛgveda 2.23.15